Naar de slager gaan en haast hebben, is geen goed plan.
Er stond geen rij en onze bestelling was simpel (een salami en wat worstjes, plus een pot artisjokken onder olie). Deze dingen zijn inmiddels in Nederland beland, we gaven ze mee aan vrienden die een weekend in Perugia waren.
Hoe simpel het ook leek, zo zonder rij bij de slager ... het duurder toch lang.
De prijs van de pot carciofi was namelijk verdwenen. De slager haalde zijn dochter erbij. Deze wist dat het papiertje in een laatje zat.
Tien minuten en veel gerommel later, wij werden inmiddels met stukjes worst zoet gehouden, kreeg ze het laatje eindelijk open. Nog 5 minuten later kon ze het papiertje toch nergens vinden.
De volgende keer dat we bij de slager komen krijgen we de prijs te horen en weten we of we bij moeten betalen of iets terug zullen krijgen.
Prachtig, toch?
Geplaatst door: Nicky | 3 maart 2010 om 1:20
Hallo Willemijn,
Prachtig verhaal en je beschrijft het heel sfeervol. Heb trouwens je gehele blog gelezen ter voorbereiding op onze vakantie in Umbrie straks in juni! Dankjewel voor je inspirerende verhalen.
Vriendelijke groet,
Piet
Geplaatst door: pieter | 8 mei 2010 om 11:39
Dank voor de complimenten Pieter. Wie weet zien we elkaar bij de Montelabate abdij op een maandagochtend, zo niet dan wens ik je een heel fijne vakantie alvast!
Geplaatst door: willemijn | 8 mei 2010 om 17:51